Ontbossing & handel
De violette toerako is afhankelijk van bosrijke gebieden met voldoende bomen die voedsel en nestgelegenheid bieden. Zijn leefgebied staan onder druk door ontbossing en het omzetten van natuur in landbouwgrond. Ook het vangen van vogels voor de illegale handel vormt lokaal een bedreiging. Het beschermen van bossen, rivierbossen en bosranden helpt de soort behouden. Onderzoek naar de verspreiding en het aantal de violette toerako’s helpt om veranderingen in de populatie en het leefgebied beter te volgen.
Of een diersoort bedreigd is en hoe erg, wordt bepaald door de wereldwijde organisatie voor natuur: de Internationale Unie voor Natuurbehoud (IUCN). Zij geven op de zogenaamde ‘Rode Lijst’ aan of plant- en diersoorten wel of niet worden bedreigd. De violette toerako heeft de status ‘gevoelig’. Dat betekent dat de soort nog niet bedreigd is, maar wel het risico loopt om in de toekomst bedreigd te worden.
Leefgebied
De violette toerako leeft in West-Afrika, vooral in galerijbossen, bosranden en beboste gebieden langs rivieren. Hij brengt veel tijd door tussen de boomkronen, waar hij op zoek gaat naar vruchten. Met zijn sterke poten en bijzondere tenen beweegt hij zich behendig over takken. Vliegen doet hij relatief weinig: vaak springt en klimt hij liever van tak naar tak.
Hoewel toerako’s kunnen vliegen, brengen ze veel tijd door in de boomkronen. Ze bewegen zich behendig over takken en gebruiken hun sterke poten en tenen om zich vast te houden. Ze hupsen van tak naar tak. Hierdoor kunnen ze ook voedsel bereiken op plekken waar vliegen minder efficiënt is.
Hupsen
Zaden verspreiden
Violette toerako’s eten voornamelijk vruchten. Ze slikken veel vruchten in hun geheel of eten het vruchtvlees met hun snavel. Daarmee spelen ze een belangrijke rol bij het verspreiden van zaden door het bos. Zaden die met de ontlasting worden uitgescheiden, kunnen op een andere plek ontkiemen. Daarmee dragen ze bij aan de natuurlijke verjonging van het bos.
De violette toerako maakt luide, opvallende geluiden die door het bos heen goed hoorbaar zijn. De roep helpt partners en groepsleden contact te houden en kan ook worden gebruikt om het territorium kenbaar te maken. Buiten de broedperiode kunnen violette toerako’s soms samen met andere soortgenoten worden gezien, maar meestal leven ze als paar of in kleine familiegroepen.
Luide roep
Unieke veren
Violette toerako’s zijn uniek onder vogels omdat enkele van hun veren het pigment ‘turacine’ bevatten. Dit koperhoudende pigment geeft hun veren een intens rode kleur. Het pigment komt vrijwel uitsluitend voor bij toerako’s en maakt hun rode veren anders dan de rode veren van andere vogelsoorten. Het pigment is zo geconcentreerd, dat als je de rode veren in een glas water legt, het water rood kleurt!
Geel schild?
Boven de snavel heeft de violette toerako een opvallend geel frontaalschild. Dit is een harde, benige structuur die deel uitmaakt van de schedel en vanuit de bovensnavel over het voorhoofd loopt. Wetenschappers zijn nog niet uit over de precieze functie van het schild.